De Hulpbronnen van Bali Vernieuwen

Het 5e jaarlijkse herbebossingsfestival 2013 werd gecoördineerd door Yayasan Bali Hijau Lestari op zondag 1 december 2013 van 7.30 uur tot 14.00 uur.

Bali Hijau Lestari nodigde vrijwilligers uit om deel te nemen aan het planten van 3.500 bomen, een bergopruiming, een gemeenschapsbijeenkomst en buitenplezier. Een maaltijd werd verzorgd. Het verzamelpunt was Pura Jati - Toya Bungkah, Kintamani, Bali. Coördinator van de aanwijzingen was Fahri op 085 739 250 667.

Het doel van Yayasan Bali Hijau Lestari is om herbebossings- en conserveringsactiviteiten in Bali te coördineren en te bevorderen, om menselijke hulpbronnen te ontwikkelen door diegenen die om de toestand van de natuurlijke rijkdommen van het eiland en de kwaliteit van het milieu geven.

Visie en Missie

• Ontwikkel de capaciteit van de gemeenschap op het gebied van natuurbeheer op basis van het behoud en het sparen van het milieu.
• Actief deelnemen aan de bescherming van het milieu, vooral door middel van aanplant- en herbebossingsactiviteiten.
• Draag bij aan het vergroten van het bewustzijn van het publiek over inspanningen voor milieubehoud.
• Actief deelnemen aan het vergroenen van het eiland Bali als Tourist Destination Island.
• Zorgen voor de duurzaamheid van water als een basisbehoefte van het leven.

Het eerste herbebossingsfestival van enige betekenis vond plaats in het regenseizoen 2009 – 2010. Tot maart 2009 heeft Yayasan Bali Hijau Lestari (YBHL) in samenwerking met NPO Asian Green Forest Network (AGFN) Japan 10.840 bomen geplant in het Kintamani-natuurreservaat.

Deelnemers waren Bali Japan Club, Japanse gemeenschap in Bali, RRI Denpasar, RRI Singaraja, SMAN 1 Kintamani, SMAN 1 Tampaksiring, Indonesische Rode Kruis Bangli Tak en de inheemse gemeenschap rond het natuurreservaat.

Bomen die tijdens het festival van 2010 werden geplant, stonden in Ampupu (2950), Suar (350), Sonokeling (800) Gmelina (1550), Kemiri (50) en Jempinis (300). In de maanden daarna tot februari 2010 werden er nog eens 6.000 bomen geplant.

Echter, in december 2011 meldde Ni Komang Erviani in de Jakarta Post:

Bali is er niet in geslaagd om zijn doel van het planten van 8,5 miljoen bomen op 21.031 hectare te bereiken in een massale herbebossingscampagne. De campagne maakt deel uit van een nationaal programma om 1 miljard bomen te planten dat vorig jaar door president Susilo Bambang Yudhoyono werd gelanceerd.

Bali De provincie heeft tot nu toe slechts 724.700 bomen weten te planten, ofwel 8,4 procent van het doel dat was gesteld voor de periode februari 2011-januari 2012, zei I Gusti Ngurah Wiranatha, hoofd van de provinciale bosbeheerorganisatie. Hij gaf de weersomstandigheden de schuld van het falen en stelde dat veel gebieden in Bali niet de verwachte regenval hebben gehad.

“Het probleem is dat het regenseizoen in heel Bali nog niet is aangekomen. Als we de bomen planten, maken we ons zorgen dat de bomen zullen sterven,” zei hij over het planten van 1.000 bomen op verdord land in het dorp Tulamben in Karangasem-regentschap.

“We hebben alleen in Tabanan, Jembrana en Bangli geplant, en in enkele delen van Karangasem.”  Boomplanting had prioriteit in gebieden met een hoge neerslagintensiteit.

Boomplanting vindt plaats in beboste gebieden en voorheen onbeboste gebieden op land dat toebehoort aan lokale mensen. Op dergelijk land zijn de geplante bomen meestal die met economische waarde om mensen aan te moedigen ze te verzorgen.

“We hopen dat de aanplant voordelige resultaten zal opleveren en minstens 80 procent van het doel zal bereiken,” zei Wiranatha.

Pak Wiranatha zei dat Bali grotere inspanningen zou leveren om het doel van het planten van 8,5 miljoen bomen te bereiken.  

Gouverneur van Bali Made Mangku Pastika, die die jaar de boomplantcampagne in Karangasem leidde, hoopte dat de mensen meer bewust zouden worden van de campagne en zouden deelnemen aan het planten van 1 miljard bomen.

Regent van Karangasem, Wayan Geredeg zei dat de mensen in het regentschap, waar het grootste deel van het land relatief kaal was, nu zich meer bewust waren van de economische en milieutechnische voordelen van het planten van bomen.

Herbebossing is de natuurlijke of opzettelijke herbeplanting van bestaande bossen en bosgebieden die zijn uitgeput, meestal door ontbossing. Herbebossing kan worden gebruikt om de kwaliteit van het menselijk leven te verbeteren door vervuiling en stof uit de lucht op te nemen, natuurlijke habitats en ecosystemen te herbouwen, de opwarming van de aarde te mitigeren aangezien bossen de bio-sekwestratie van atmosferische koolstofdioxide vergemakkelijken en hulpbronnen, met name hout, te oogsten.

De term herbebossing is vergelijkbaar met aanplant, het proces van het herstellen en recreëren van gebieden met bossen of wouden die mogelijk lange tijd geleden bestonden maar op een gegeven moment zijn ontbost of op een andere manier zijn verwijderd. Soms wordt de term her-aanplant gebruikt om een onderscheid te maken tussen de oorspronkelijke bosbedekking en de latere hergroei van het bos in een gebied.

Een omstreden kwestie in beheerde herbebossing is of het opvolgende bos dezelfde biodiversiteit zal hebben als het oorspronkelijke bos. Als het bos wordt vervangen door slechts één boomsoort en al het andere plantmateriaal wordt verhinderd om terug te groeien, zou het resultaat een monocultuur bos zijn, vergelijkbaar met landbouwgewassen. Echter, de meeste herbebossing omvat het planten van verschillende soorten zaailingen die uit het gebied komen, vaak van meerdere soorten. Een andere belangrijke factor is de natuurlijke regeneratie van een breed scala aan planten- en diersoorten die kan optreden op een gekapt stuk grond. In sommige gebieden heeft de onderdrukking van bosbranden gedurende honderden jaren geleid tot grote, éénjarige en één soort bosstand. Het kappen van kleine kappercelen en/of voorgeschreven branden verhoogt eigenlijk de biodiversiteit in deze gebieden door een grotere verscheidenheid aan boomleeftijden en soorten te creëren.

Herbebossing, als er verschillende inheemse soorten worden gebruikt, kan andere voordelen bieden naast financiële opbrengsten, waaronder herstel van de bodem, verjonging van de lokale flora en fauna, en het vastleggen en opslaan van 38 ton koolstofdioxide per hectare per jaar.

Het opnieuw tot stand brengen van bossen is niet alleen eenvoudig boomplanten. Bossen bestaan uit een diversiteit aan soorten en ze bouwen door de tijd heen dode organische materie op in de grond. Een groot boomplantprogramma op een plek als Bali zou het lokale klimaat verbeteren en de vraag naar het verbranden van grote hoeveelheden fossiele brandstoffen voor koeling in de zomer verminderen.

Waarom is herbebossing nodig?

Herbebossing is nodig omdat enorme gebieden bossen dagelijks worden beschadigd of vernietigd over de hele wereld. Sommige schattingen suggereren dat een bosgebied ter grootte van 36 voetbalvelden elke minuut verloren gaat. Deze ontbossing heeft een aantal oorzaken, waaronder branden, het ontbossen van land om ruimte te maken voor landbouw of menselijke nederzetting, logging, mijnbouw en klimaatverandering.

Bossen zijn om verschillende redenen zeer belangrijk en ontbossing is een serieus probleem dat ons allemaal aangaat. Naast het feit dat ze de thuisbasis zijn van een enorme en diverse verscheidenheid aan dieren- en plantensoorten, bieden bossen duslevensonderhoud voor een enorm aantal mensen over de hele wereld en zijn ze een bron van papier, hout, voedsel en de ingrediënten van vele andere producten, zoals medicijnen en cosmetica. Bossen zijn ook essentieel voor de gezondheid van onze planeet, het in stand houden van de watercyclus, het voorkomen van bodemerosie en het opnemen en opslaan van enorme hoeveelheden koolstofdioxide, wat helpt om de effecten van klimaatverandering te beperken.

Om ontbossing tegen te gaan, zijn er verschillende organisaties over de hele wereld die zich tot doel hebben gesteld om bomen te herplanten en de regeneratie en het herstel van bosgebieden te helpen.

Voor meer informatie over herbebossing, zie het Arkive -onderwerp, Earth Day's Canopy Project en Greenpop's website.